امروزه سازمان‌ها دریافته‌اند که هیچ چیز به اندازه دانش نمی‌تواند آن‌ها را در دنیای رقابتی نگه دارد؛ لذا بیش از هر چیز کارکنان سازمان به عنوان صاحبان دانش و مهمترین سرمایه سازمان مورد توجه قرار گرفته‌اند. اما آیا این کارکنان که از آن‌ها به عنوان صاحبان دانش و سرمایه‌های سازمان یاد شده است، می‌توانند به درستی و به آن‌گونه که شایسته است، دین خود را به سازمانشان ادا کنند یا خیر؟

گروهی از کارکنان که در یک واحد سازمانی مشغول به انجام وظایف کاری خود هستند، عملکرد آنان نسبت به یکدیگر چگونه سنجیده می‌شود؟ گروهی از واحدها که در یک فرآیند سازمانی هرکدام به نوعی در جهت پیشبرد اهداف سازمان تلاش می‌کنند تا چه اندازه در کار خود موفق هستند؟

گروهی از فرآیندها که در یک سازمان از جهات گوناگون (مراحل پیشرفت یک پروژه طبق نقشه ها و استانداردهای موجود، بالا بردن کیفیت محصول و حجم تولید، میزان کاهش ضایعات در اثر تولید، کنترل موجودی و انبارداری، آموزش منابع انسانی، نیازسنجی و اثربخشی دوره‌های آموزشی، یکپارچه‌سازی اطلاعات درون سازمانی، حسابداری و خزانه، فروش محصول و غیره) در تلاش هستند چگونه می‌توان میزان مسئولیت‌پذیری هرکدام را در حیطه کاری خود مورد سنجش قرار داد؟ آیا در تمامی این زمینه‌ها معیار سنجش وجود دارد یا خیر؟ آیا این سنجیدن و مقایسه‌ها مثمرثمر می‌باشد و یا موجب تخریب می‌شود و اثرات بدی بر بدنه سازمان خواهد گذاشت؟

پاسخ تمامی این سوال‌ها زمانی آشکار می‌شود که سازمان‌ها به گونه‌ای طراحی شوند که که بتوانند دانش سازمانی خود را شناخته، آن را احصاء و ذخیره کرده و در موقع لزوم از آن بهره‌برداری نماید و همچنین نیازهای دانشی خود را شناخته و از اطلاعات و دانش جدید به نحو احسن استفاده کنند.

مجموعه این عوامل پارادایم جدیدی در عرصه مدیریت بنیان نهاده است که از آن به عنوان مدیریت دانش یاد می‌شود.

برای طراحی و پیاده‌سازی مناسب مدیریت دانش راهکارهایی وجود دارد که شرکت داده‌کاوان تاپیویا با توجه به شناخت فرهنگ بومی و سازمانی هر شرکت و با تکیه بر تکنولوژی‌های کارساز و ابزارهای فناوری اطلاعات و ارتباطات (داشبورد مدیریت و هوش تجاری) اقدام به طراحی، پیاده‌سازی، راه‌اندازی و بهره‌برداری مفید و اثربخش از دانش سازمانی برای سازمان‌های مختلف خواهد نمود.